Logo Xerais

Info autor/a

Castro, RosalĂ­a de

(enviar correo)

RosalĂ­a de Castro (1837-1885) Ă© considerada como a escritora nacional de Galicia e a publicaciĂłn de «Cantares gallegos» (1863) tense como o inicio do denominado Rexurdimento. Filla da fidalguĂ­a rural galega, na vida de RosalĂ­a considĂ©ranse decisivos para a sĂșa formaciĂłn intelectual o paso polo Liceo de la Juventud en Compostela e a posterior experiencia madrileña. Foi en Madrid onde publi-cou a sĂșa primeira obra («La Flor», 1857) e onde coñeceu e casou con Manuel MurguĂ­a (1858). A sĂșa vida a partir de aquĂ­ coñeceu unha grande itinerancia e unha intensa dedicaciĂłn ĂĄ escrita. En prosa e en verso, en galego e castelĂĄn, a obra de RosalĂ­a de Castro ocupa un lugar moi relevante nas letras europeas do sĂ©culo XIX. Os seus manifestos feministas («Lieders» e «Las literatas»), o seu avanzado pensamento polĂ­tico e social («Follas novas», «El caballero de las botas azules») ou a sĂșa decidida posiciĂłn crĂ­tica como intelectual convĂ©rtena nunha figura literaria que concita sempre un renovado e mĂșltiple interese. Caracterizada por unha persoal retĂłrica e unha orixinal estratexia en que se modernizan os pactos co lector, tanto os do romanticismo coma os do realismo, a padronesa afondou como poucos nalgĂșns dos conflitos dialĂ©cticos da sĂșa Ă©poca e nas profundidades abisais da subxectividade do eu, como proban «Follas novas» e «En las orillas del Sar». Fiel ĂĄ sĂșa Terra de Iria, a pesar de tanto vagar, pasou nela os seus derradeiros anos de vida e nela compuxo esta Ășltima obra, capital na sĂșa produciĂłn. Enterrada no cemiterio da Adina en Iria, os seus restos foron trasladados a San Domingos de Bonaval, no que hoxe Ă© o PanteĂłn de Galegos Ilustres.

As súas obras como autor/a